Erman Isleyen

zaman geri saymakla geçiyor sanki…. bir yerden bir yere gitmenin geri sayması, birisine kavuşmanın, özlemin bitişinin, askerliğin bitişinin, tatilin başlamasının geri sayması… ne için geri saydığımız aslında biraz da kişilik özelliklerimizi gösteriyor sanki… bazıları tatilleri geri sayarlar.. tatil başlangıcından şu kadar kaldı bu kadar kaldı diyerek, bu insanlar sanki biraz daha hayata kötümser bakan, olumsuzlukla motive olmayı başaran insanlar… bazıları da tatile şu kadar var diyerek sayarlar günleri geriye doğru bu örnek te sanki ödülle motive olanlar için doğruymuş gibi…. bazen gerçekten geri sayımların karıştığı, ne için neden saydığımızı unutuyoruz… hayatın önemini, önceliklerimizi ihtiyaçlarımızı sayımların arkasında bırakıyoruz..  belki gerçek geri sayımı unutuyoruz….

gerçek geri sayım da tamamen göreceli ve inanışlara göre değişir aslında… hayat bitecek bir tünel ise bazıları için geri sayımın sonu ölüm hayatın sonlanmasıdır… ama hayatı bir geçiş tüneli olarak gördüğümüzde, yolunda gittiğimiz otobanı belirlediğimiz ve sonuçta çıkacağımız yeri belirleyen bir otoban olarak değerlendirirsek geri sayımımızın şekli, motivasyonumuz da o ölçüde değişecektir diye düşünüyorum…

ben neye geri sayıyıorm diye baktığımda bir çok şeye ama aslında vatana, aileye, dostlara, arkadaşlara geri sayıyorum… onlardan uzak geçen günlerde bu uzaklığa anlam yüklemeye çalışıyorum… kimbilir belki yanılıyorum belki yaşadığım günlerin değerini bilmiyormuşum gibi geliyor ama tabiki öyle değil… yaşadığım tüm anlar tüm anılar tüm güzelliklerle birlikte geri sayıyorum… ama geri sayıma nereden başlayacağımı bilemiyorum…. tatile 13,  askere xxx, türkiyeye ? , statik hayata geçmeye ?? … sayacak çok şey var sanki… ama en iyisi ben bu sıralar ödülle motive olmuş olayım… tatile doğru geri sayayım… sonrasında zaten zaman bizi yönetecektir…

geri sayın, geri sayım…

buralarda olunca elinizden akıp gidiyor zaman, kaçanlara dertlenirken elde edilenler insanın bazen umrunda bile olmuyor… 

• Duygu ve Latif Can özel in düğünü —- kaçtı bir adana macerası ve dostların yanında olabilme
• Serdar Karahisarlı askerlik vedası — kaçtı bir dosta daha kısa süreliğine veda ve uğurlama görevi
• Cihad Bağdembağları ve Faruk Carav hastalanmış  —- kaçtı bu günlerde onlarla olma vefası

bunlar son bir hafta içerisinde kaçanlar… zaman neler gösterecek neleri kaçıracak neleri yakalatacak bilinmez ama sabır dilemekten başka da çözüm yok sanki…

ucundan tutulacak hoşluklar da

• serdar özuslu yılların dostu(yıl 2008 15 yıl) madride geldi …
• yüksek lisanstan resmi olarak mezun oldum…
• çöken bilgisayarımı 0 veri kaybıyla kurtardım…

Salih memecan dan gündeme yönelik….

deneyip te olmamasına, ulaşılamamasına, ulaşılamayanlara…. dinlendiğim zaman içimi burkan,çok şey ifade eden sozler içeren bir şarkıyı paylaşıyorum…

kaç okyanus geçtim böyle, kaç denizde yitip gittim, kırılmış direkler yırtık yelkenlerle kaç seferden yorgun döndüm….  yorgun döne döne bir kaç kere tökezledim diye vaz geçenlerden mi olacağız…

bir hafta daha çok hızlıca geçiverdi hayatımızdan… yine iş güç ev eğlence spor tez vs derken bitirdik haftayı… ama yine de bir burukluk vardı bu haftanın içinde garip bir şekilde… neydi bilinmez bu burukluğun sebebi ama belki yıllardır aileyle kardeşle beraber tatil yapamamak, belki kafa dinlemeye çıkmış dostlarla beraber olamamak… Read the rest of this entry »

uzun bir ara oldu, biraz bloğu boşladım… bu sırada farklı yerlere yazdım, değişik projelere yol almaya başladım bu nedenle odağım kişisel bilgi paylaşımından biraz farklılaştı… gündemler çok gelişti, değişti yoğun bir hal aldı… neyseki sıra namre ye de geldi:)

hala madriddeyim, ne kadar daha burada olacağımı bilmiyorum… fakat artık ispanya hayatına alıştım ve ciddi anlamda sevmeye başladım… yeni bir ülkeye gideceğimde çok ilginç fakat üzüleceğim… 

tabi geçen ay gündemimizde avrupa şampiyonası, türkiye tatili , madrid rehberi vs. gibi konular da girdi… ama artık tatil bitti , şampiyonada 3. olduk… rehber çalışmasını yavaş tempo ilerletme kararı aldım… şimdi gündemde uzak kaldığım ülkemde olup bitenleri anlamak var… neymiş bu ergenekon, kimmiş bunlar, dertleri neymiş? beşiktaşım bu sezon hangi çakalların oyuncağı olacak? iş - hayat - askerlik üçgeninin kenar uzunlukları nasıl olacak? vb. konularla ilgileniyorum… ama aslına bakarsanız çok ta öyle önemsemiyorum sadece uzaktan ilgileniyorum diyebilirim… herşey bir şekilde olacağına varmıyor mu?

ispanyadan bazı fotoğraflarımı aşağıdaki linklerden görebilirsiniz. evet uzun süre oldu yazı yazamıyorum.. ama en kısa zamanda yazacağım…

Toledo

Madrid

Cabo de Roca

Lisbon

Segovia

bugün 19.subat 2008… kardesimin doğum günü… ne çabuk geçti 2000 yılından bugüne kadar zaman… ilk kez onun doğum gününde yanında değilim… biraz buruk olduğum kesin onunda öyle olduğunu telefonda “ne zaman geleceksin abi?” sorusundan anladım… bilmiyorum cevabı daha da etkiliydi bende… tabiki bu uzaklığa alışık olmadığım için burukluk var biraz normalde çoğu insan buna alışıktır. ama olsun nasıl olsa temelli uzaklarda değilim bu bir iş ve geçici diye düşünüyorum… hepsi geceçek ve herşeye yine yakın olacağım…

iyi ki doğdun kardeşim…

yaklasik bir aydır almanyada olmama ragmen ilk kez almanya semalarında kar gördüm:) avusturyada karlı tepelere çıkmıştım fakat şehirdeki kar daha değişik bir atmosfer oluşturdu. kar yağarken görmedim ama 1 saat içinde tüm ağaçlar bembeyaz harika bir görüntü oluşturdu. almanyadaki kar deneyimi de böyle bir şey olsa gerek… hava soğuk değil fakat kar var. karı çok özlediğimi söyleyemem

birde bugün heralde sevgililer günüymüş:) herkesin sevgililer gününü kutlarım. olanı var olmayanı var çok göz etmemek lazım… olana sabır olmayana şans diliyorum….

uzun bir aradan sonra yazabilecek kadar zaman, internet ve uygun ortam buldum diyebilirim. tam olarak zamanım olduğunda internet bağlantım olmuyor uygun ortamım olduğunda da zamanım olmuyor du:) neyseki şimdi herşey bir arada ve yazabiliyorum…. bir hafta sonradan itibaren nisan sonuna kadar bir aksilik olmaz ise madridde çalışıyor olacağım. oradaki tarihi mekanları da tabiki geziyor ve görüyor olacağım. yoğun bir çalışma beni bekliyor fakat o kadar da olsun… çalışmadan olmuyor:) madrid in merkezinde bir evde kalıyor olacağım.. en azından şimdiden planladığımız bu fakat herşey ani değişikliğe uğrayabilir… çalışma ortamını çok sevdim diyebilirim. iş odaklı ve insani değerler üst seviyede.. tamamen kişinin kendi insiyatifinde olan çok durum var… bunlar da hızlı gelişmeye olanak sağlıyor. tabiki proje önemli ve zor bu nedenle zaman kısıtı var…  madride gelen varsa beklerim.. şimdilik bu kadar ama artık daha sık yazacağım kesin…

saygılar